بدترين سيستم عامل هاي تمام دوران

بدترين سيستم عامل هاي تمام دوران   تاكنون صدها نگارش گوناگون سيستم عامل توسط برنامه نويسان طراحي شده است كه برخي از آنها تنها روي يك كامپيوتر يا دستگاه خاص كار مي كرده اند و برخي نيز جهان گير شده اند. هنگامي كه صحبت از مقايسه پيش مي آيد، رسم معمول آزمايش هاي نرم افزاري اين است كه بهترين چيز را معرفي كنند. بسياري از افراد خاطرات خوبي را با سيستم هاي عامل قديمي سپري كرده اند و اگر موج شديد فناوري نبود، شايد به اين زودي ها از آنها دل نمي كندند. اما در اين ميان كساني هم هستند كه تجارب بدي را با سيستم هاي عامل سپري كرده اند. به ترتيب توالي زماني، به بدترين سيستم هاي عامل معروفي كه تاكنون منتشر شده اند، نگاهي خواهيم انداخت:

360 /1964OS

منظور از اين نسخه، آن سيستم عامل معروف آي بي ام نيست كه با قابليت اشتراك زماني1، تحول زيادي در سيستم هاي عامل ايجاد كرد.

منظور، نسخه اوليه آن است كه فرد بروكس2، مدير پروژه آن اذعان داشته بود كه برنامه هاي كنترلي اش مشكل دارد، حافظه بيشتري از آن چه فكر مي كردند مصرف مي كند و بسيار كند است!

اواخر دهه 60، ITS

سيستم اشتراك زماني غيرهمخوان3، به زبان هاي اسمبلي 6DEC PDP- و 10PDP- نوشته شد و از فقط از فايل هاي با نام شش حرفي داخل يك دايركتوري پشتيباني مي كرد (بله، درست خوانديد، هر فايل بايد داخل دايركتوري منحصربه فرد خودش قرار مي گرفت.) و امنيت آن بسيار ضعيف بود و مي توانستيد به سيستم هر كس وارد شويد، بي آن كه كلمه عبوري از شما بپرسد.

صرف نظر از رنج زيادي كه بايد براي استفاده آن متحمل مي شديد و امنيتي كه اصلا نداشت، سيستم عامل مهمي محسوب مي شد. هر چند از زمان عرضه يونيكس، بسياري از برنامه هايي كه روي آي تي اس نوشته شدند، امروزه هم استفاده مي شوند.

گنوهرد از 1983 تا امروز ناكامل!

تا به حال به اين موضوع فكر كرده ايد كه چرا به لينوكس مي گويند گنولينوكس؟ پاسخ رسمي آن وجود هسته اي براي سيستم عامل است كه بر مبناي نرم افزار گنو باشد و سيستم عامل كاملي را شكل دهد. گنو قرار بود در سال 1983 منتشر شود تا به طور كل جايگزين سيستم عامل يونيكس شود.

اما بعد از حدود 25 سال از توسعه آن، گنو هنوز هم كامل نشده است: هسته آن، هرد هيچ وقت نتوانست كار خود را آغاز كند. تقريبا هيچ كس نتوانست از گنوهرد4 استفاده كند.اما چرا گنوهرد را در ده سيستم عامل بد قرار داده ايم؟ به اين خاطر كه پس از گذشت يك ربع قرن، هنوز نتوانسته به قول خود عمل كند و اگر لينوكس نمي آمد تا گنو را نجات دهد، امروز بزرگترين شكست دنياي نرم افزاري آزاد را شاهد بوديم.

سال 1985 و ويندوز 01/1

اولين تلاش مايكروسافت براي تبديل داس متني به ظاهري گرافيكي در يك كلام، افتضاح بود. ويندوز 1 زشت بود و با دو سال تاخير عرضه شد و خوب كار نمي كرد. اين موضوع به كنار، هيچ نرم افزاري نبود كه روي ويندوز كار كند. نرم افزارهاي ويندوز تا زمان عرضه ويندوز 03/2 كه دو سال بعد عرضه شد، به طور كامل عملياتي نشدند.

اگر بخواهيم با سيستم هاي عامل همان سال مقايسه كنيم، اپل سيستم 1/2 خود را عرضه كرده بود كه با پشتيباني از پرينترهاي ليزري و سيستم فايل پيچيده درختي، اساسا امكان قياس ويندوز و مك را سلب مي كرد.

سال 1988 و 4.0 MS-DOS

به نظر مي رسد كه مايكروسافت در اين سال ها ديگر براي اين سيستم عامل وقتي نمي گذاشت. نسخه هاي قبلي داس در زمان خود واقعا سيستم هاي عامل خوبي بودند.

اما با عرضه داس 4، مشخص نبود هدف چيست؟!

برنامه ها ساعت به ساعت از كار مي افتادند و درست وسط يك دستور سيستم تان متوقف مي شد و كار نمي كرد. غير از صفحه آبي مرگ ويندوز، هيچ چيز ديگري به اين بدي نبود.كاربران كامپيوتر براي حفظ سلامت عقلاني خود، يا به نسخه قديمي تر داس پناه مي بردند يا به DR-DOS موسسه ديجيتال ريسرچ.

نكته جالب اين است كه DR-DOS نام گذاري ويرايش هاي خود را مطابق با داس مايكروسافت انجام مي داد تا عملكرد مشابه مايكروسافت را نشان دهد، اما در سال 1989، DR-DOS را با ويرايش شماره 5 عرضه كرد كه هيچ شباهتي به داس نسخه 4 مايكروسافت نداشته باشد!

سال 1989 و ميزكار باز SCO

اگر به نيمه پر ليوان نگاه كنيم، SCO اولين يونيكسي بود كه پردازش 32 بيتي مي كرد و رابط گرافيكي داشت. اما نيمه خالي ليوان، اين سيستم عامل به تله مرگ بار معروف بود!

OpenDesktop در آن زمان بهترين تجارب رابط هاي گرافيكي را كه هر كسي به چشم ديده بود، به ارمغان مي آورد. اما ويرايشگر متن تان مدام قفل مي كرد و كامپايلرها تمام سيستم را از كار مي انداختند و معلوم نبود كه كدام پنجره در حال فعاليت است؟!

سال 1996، JavaOS

مي خواهيد بدانيد بدترين ايده براي راه اندازي سيستم عامل چيست؟ آن را به زباني بنويسيد كه از جاواي سال 1996 كندتر باشد. اما سان با كمك آي بي ام اين ايده را عملي كرد. سيستم عامل جاوا روي كامپيوترهاي شبكه اي و سيستم هاي Embedded كار مي كرد. اما جالب است بدانيد ميان اين همه سيستم هاي عامل Embedded ، تعداد كمي نام JavaOS را شنيده اند. سان در سال 2006 بالاخره قبول كرد كه ايده بدي است و براي هميشه آن را به بخش يادمان سيستم هاي خود منتقل كرد.

سال 2000، ويندوز ميلينيوم

تا زماني كه سيستم عامل ديگري از مايكروسافت، چند سال پيش آمد، «ويندوز مي» در سبد بدترين ها، آخرين محصول مايكروسافت به حساب مي آمد. اين سيستم عامل در فهرست مجله PCWorld ، با عنوان بدترين محصولات فناوري تمام دوران، شماره4 را به خود اختصاص داده است و قرار بود هم سيستم عاملي 16 بيتي باشد و هم سيستم عاملي 32 بيتي.

ويندوز ملنيوم همه چيز داشت، كند بود، امن نبود، پايدار هم نبود. مايكروسافت نتوانست بيشتر از يك سال به فروش آن بپردازد و يك شكست كامل به حساب مي آمد.

سال 2001 تا 2006، ليندوز

چه اتفاقي مي افتد اگر لينوكس و ويندوز را كنار هم بگذاريم؟ مطمئنم كه نتيجه كار خوب در نمي آيد! ليندوز كه اولين بار در سال 2001 عرضه شد، قول داد كه تمام برنامه هاي ويندوزي را در لينوكس اجرا كند. موسسه ليندوز بعد از چند ماه متوجه شد كه ايده بدي را سرلوحه كار خود قرار داده است و حتي با كمك Wine هم نمي شود تمام برنامه هاي ويندوز را در لينوكس اجرا كرد، دست آخر نتوانست تمام برنامه هاي ويندوزي را روي لينوكس اجرا كند و خود را به عنوان جايگزين ويندوز مطرح كند.

سال 2006، ويندوز ويستا

ويندوز ويستا تنها سيستم عاملي است كه همه تان بدون استثنا آن را در اين ليست قرار مي دهيد. شمردن معايب آن نياز است؟ كند است، همخواني سخت افزاري و نرم افزاري خوبي ندارد، نسخه هاي زيادي دارد و باز هم امنيت صحيحي ندارد و ...

همه اين ها باعث شد مايكروسافت زمان پشتيباني از ويندوز اكس پي را گسترش دهد، توسعه ويندوز 7 را با جديت بيشتري دنبال كند و به همگان قول دهد كه همه چيز در آينده برطرف خواهد شد.

پا نوشت ها
 Time Sharing.1
 Fred Brooks.2
 Asynchronous.3
 GNU Hurd.4